Shar-Pei yeterli egzersiz imkanı sağlandığında apartman dairesinde de mutlu olabilir. Ev içinde orta derecede aktiftir. Yastıksı yüz derisi nedeniyle ısıya karşı duyarlıdır. Gölge ve temiz serin su sürekli ulaşabileceği bir yerde olmalıdır. Yeterli egzersiz sağlanırsa evde oldukça sessizdir.

Shar-Pei bol egzersize gereksinim duyar ancak diğer köpeklerle kavga etmemesi için daima tasma ile dolaştırılmalıdır. Sıcak havada çok koşturulmamalıdır

Sağlam, çevik, güçlü bir köpektir. Teni yumuşak ve sarkıktır. Yüzünde üzüntülü bir ifade vardır. Ev içinde mutludur. Efendisine karşı sakin, iyi huylu ve sadıktır. Alıştıktan sonra çocuklarla arası iyidir.

Shar-Pei düzenli olarak taranmalıdır. Bu ırkın bir alt kürkü yoktur. Yıl boyunca belirli miktarda tüy döker. Alt tüylü olanlar ise tüy dökme mevsiminde sanki tüyleri bakımsızmış gibi gösterecek şekilde yılda iki kez tüy dökerler.

Chow Chow gibi bu köpeklerin de mavi-siyah dili vardır. Geniş ve yastıksı yanakları ile iri bir başı ve kare gövdesi vardır. Yavrular erişkinlerden daha kırışıktır. Shar-Pei yaşlandıkça kırışıklarını kaybeder.

Shar Pei sahibine karşı oldukça sadık bir köpektir. Her komuta körü körüne uymayan zeki bir köpektir. Oyuncu, aktif, cesur ve dominanttır. Ailesi ile yakın bir ilişki kurar ama yabancılara karşı pek dostça yaklaşmayabilir.

Yavruyken çocuklar ve kedilerle tanıştırılırsa erişkin olduğunda onlarla iyi anlaşır. Shar-Pei somurtgan bir yüzü olsa da şaşırtıcı derecede iyi huylu, sakin, bağımsız ve kendini adayan bir köpektir. Mükemmel bir dost ve koruma köpeğidir. Shar-Pei kendine güvenen bir sahibe ihtiyaç duyar. Yeterince tutarlı, kendine güvenen biri değilseniz ya da çok yumuşak ve töleranslı iseniz patronluk görevini devralacaktır. Shar-Pei, disiplinli ama pozitif bir eğitim almalıdır. İnatçı olduğundan liderliğinizi kabul ettirmek için disiplinli ve tutarlı bir tavır sergilenmelidir. Liderliklerini kanıtlamayan aile üyelerinden komut almayı reddedebilir. Bu köpekler temizdirler ve tuvalet eğitimini de çok süratle alırlar. Shar-Pei genellikle sudan nefret eder. Yavrular çabuk büyüdüklerinden dikkatle beslenmelidir. Diğer köpeklerle bir araya gelmek problem olabileceğinden çok iyi sosyalleştirilmelidir. Yine de bazı Shar-Pei’ler diğerlerine göre daha az dominanttır. Böylece kavgaya tutuşmadan diğer köpeklerle daha kolay bir araya gelebilirler.
Bazı Shar-Pei’ler salyalı olabilir. Bu nedenle dikkatli bir üreticiden alınmalıdır.

Shar-Pei’in atası meçhuldür. Chow Chow’dan geliyor olabilir ancak tek ortak noktaları mavimsi siyah dilleridir. Yine de kap kacak üzerindeki resimler Han Hanedanı (İö 206) döneminden beri mevcut olduğunu göstermektedir.

Uzun yıllar Shar-Pei çin’de hayvanları korumak, avda kullanılmak ve evi korumak için genel amaçlı çiftlik köpeği olarak yetiştirildi. Bu dönem boyunca Shar-Pei’de zeka, dayanıklılık ve güç aranırdı. Daha sonra dövüş köpeği olarak kullanıldı. Serbest ve esnek derisi dövüş sırasında rakibin yakalamasına fırsat vermemeyi amaçlıyordu.

Komünist Devrim süresince köpekler Matgo Law adındaki Hong Kong’lu bir iş adamı tarafından kurtarıldı ve 1973′de bir köpek dergisinin de yardımı ile Amerika’ya götürüldü. Bu köpeklerden geçen on yıllarda büyük Shar-Pei modası patlak verdi. Bir zamanlar astronomik fiyatlar istenen bu köpekler artık diğer safkan köpeklerin fiyatına inmiştir.

Kedinizi temizlerken dikkat etmeniz gerekenler
- Kedinizi tümüyle yıkamaktan kaçının. Bunun yerine kedinizin vucudunu parca parca gerek silerek, tarayıp fırçalayarak temizleyin.
- Eğer tüyleri kuru bir şekilde kirlenmiş ise talk pudrası ile fırçalayarak temizleyin. Böylece tüyleri parlaklıkta kazanacaktır.
- Kedinizi yıkamak zorunda kalırsanız. Şampuanlı yada sabunlu ılık bir su içerisinde başı dışarıda kalacak şekilde yıkayınız. Ve tabii ki bol su ile iyice durulayınız. Çünkü Şampuan ya da benzeri temizlik malzemeleri kedinize zarar verebilecek kimyasal maddeler içerir.
- Kedinizi yıkadıktan sonra havlu ile iyice kurulayınız. Ve ortamın sıcak olmasına çok dikkat ediniz.
- Kedinizin dişlerinde oluşan taş birikintilerini temizletmek için veterinere götürün.

Bu yüzden, dişi tavşan çiftleşme gününde kırkılırsa, dişide yüksek bir gebe kalma oranı ve düşük bir embriyonik mortalite görülür. Kırkımdan 7 gün önce ve 21 sonra çiftleştiğinde ise gebelik oranı yaklaşık olarak %59.3 kadardır. Bu süreler dışındaki zamanlarda yapılan çiftleştirilmelerde ise gebelik oranı daha da düşer. Bu yüzden damızlık tavşanlarla, yün veren tavşanların kırkım periyotları farklıdır.

Tavşanlarda östrüs birkaç gün sürer. Bazen dişi çiftleşene kadar birkaç hafta da sürebilir. Dişi tavşan gebelik döneminde de çiftleşmeyi kabul edebilir. Özellikle gebeliğin ikinci yarısında bu durum çok fazla görülen bir davranış özelliğidir. Gebelik boyunca görülen çiftleşmeler fötüslere zarar vermez. Doğumdan hemen sonra dişi genellikle östrüstedir ve yaklaşık 1 – 3 gün süreyle çiftleşmeyi kabul edebilir. Yavru sayısının fazla ve meme bezlerinin aktif olduğu emzirme döneminde genellikle östrüs görülmez veya östrüs görülüp çiftleşme olsa bile implantasyon gerçekleşmez. Doğumdan sonra gebe kalmayan tavşan, laktasyonun genellikle 4. veya 5. haftasında östrüs belirtilerini tekrar gösterir. Çiftleşme olursa, yüksek oranda gebe kalır.

ERKEKLER: Erkek tavşanlarda sperma üretimi 40-50. günde başlar. Seksüel olgunluk ise 110. güne kadar sürer. İlk davranışlar ve çiftleşme bu günlerde görülürse de tam ve sağlıklı bir çiftleşme yaşı 135-140. Güne ayarlanmalıdır. Erkek tavşanlar günde 2-3 defa çiftleştirilebilir. Günde bir defa düzenli kullanılması maksimum spermatozoa üretimi sağlar

DİŞİLER: Dişiler seksüel olgunluğa 10-12. haftada ulaşabilirler.Uygun çiftleştirme yaşı 131-150.günlerdir.Avrupada 120-130.günde çiftleştirme yapılmakta ve fertilite performansları iyi olmaktadır.

Kaynak : sevcil.com

Gıdaqdan kaynaklanan: Ot yemek, alerji, yiyecek tahammülsüzlüğü
Mide rahatsızlıkları: Gastrit, parazitler, tümörler, ülserler
Bağırsak rahatsızlıkları: Yabancı maddeler, kabızlık, bağırsak düğümlenmesi, enfeksiyonlar
Karın rahatsızlıkları: Pankreas, karaciğer iltihabı, karın tümörleri
Metabolik ve hormonal hastalıklar: Böbrek yetmezliği, karaciğer rahatsızlıkları, diyabet, endişe ve fobiler, tiroid bezinin fazla çalışması
Zehir ve ilaçlar: Aspirin, kalp ilaçları, bazı antibiyotikler

Papağanlarda kafes’in büyüklüğü her yönden papağanın kanat açıklığının en az 1,5 katı olmalıdır. Yani papağanınız kanadını açtığında kaç santimetre ise kafesin büyüklüğü bunun en az 1,5 katı olmalıdır.
Kafeslerle ilgili ilgili önemli bir husus ise parmaklıklar arası genişliktir. Kafeslerin parmakları arasındaki genişlik çok fazla olmamalıdır. Çok fazla olursa kuşunuz kafasını buraya sıkıştırabilir ve bu da çeşitli yaralanmalara neden olabilir. Bu neden ile kafeslerin parmaklıkları arasındaki genişlik; en az 12 mm olmalıdır.
Ayrıca kafeste çeşitli büyüklüklerde ve şekillerde tünekler olmalıdır.

Kafeslerde bulunması gereken diğer alet ekipmanlardan daha sonraki yazılarımızda bahsedeceğiz. (Sitemizde arama yaparak bu konulara ulaşabilirsiniz.)

Kaşıntılar oluşum şekline bağlı olarak iki şekilde isimlendirilir. Bunlar;

Deride kaşıntıya neden olacak bir değişim olmadığı halde kaşıntı olması hali;
Nedeni çoğunlukla allerjiktir. Köpeklerde halı, peluş, parke cilası, sabun, şampuan, polen vb. maddelere karşı şekillenen allerji olayları kaşıntının oluşumunda önemli rol oynar. Gıda allerjileri nedeniyle de şekillenebileceği gibi karaciğer, böbrek gibi organların hastalıklarına, diabetes mellitus veya hormonal bir bozukluğa bağlı olarakta şekillenebilir.

Deride şekillenen bir bozukluğa bağlı olarak kaşıntı olması hali;
Örneğin ekzama, parazit, dermatit, mantar gibi bir hastalığın varlığında semptom olarak kaşıntı şekillenir.

Ayrıca otitis, konjuktivitis, orchitis, kulak uyuzu ve anal kese yangılarına bağlı olarak da bölgesel kaşıntılar görülebilir.

Kaşıntının şekillenmesinde santral ve periferik uyarılar rol oynamaktadır. Bu uyarılar nedeniyle kaşıntı, bir semptom olarak ortaya çıkar.

Santral uyarılar; direk olarak beyindeki kaşıntı merkezini uyararak kaşıntıya sebep olurlar. Örneğin, Aujeszky ve Distemper hastalığının sinirsel formunda bu tür bir kaşıntı söz konusudur.

Periferik uyarılar ise çoğunlukla uyuz, bit, pire gibi parazitlerin deride yaptığı etkiye bağlı olarak gelişir ve kaşıntıya neden olur.

Bazı vakalar da deride herhangi bir lezyon görülmemekle birlikte deri hassastır ve kaşıntı söz konusudur. Kaşıntının şiddeti, etkenin şiddetine bağlı olmakla birlikte derinin duyarlılığı da, oluşan semptomların derececine etki eden önemli bir faktördür. Çoğunlukla sürekli kaşınma isteği vardır. Ancak aralıklı kaşıntı nöbetleri şeklinde de görülebilir.

Kaşınan bölgeyi dişlemek ve duvarlara sürmek isteği fazladır ve bu nedenle tüy dökülmeleri, deride tahriş ve sıyrıklar oluşabileceği gibi enfeksiyona bağlı dermatitislerde şekillenebilir. Bazen kaşıntının şiddeti ile kaşınan bölgeyi dişleri ile kanatabilir veya ciddi olarak yaralayabilirler.

Allerjik nedenlere bağlı olarak şekillenen pururitis olgularında konjunktivitis, rinitis, aşırı salya, kusma ve ishal görülebilir.

Bazı vakalarda ise nedene bağlı olarak değişik belirtiler görülebilir. Bu belirtiler bölgesel kızarıklık, kıl dökülmesi ve kaşıntı olabileceği gibi, ekzama benzeri bir nedenin varlığı halinde bölge dokusunda sızıntılar da görülebilir.

Anal kese veya testis yangılarına bağlı olarak şekillenen pruritis olaylarında köpeklerin oturur pozisyon alarak arka taraflarını yere sürme istekleri spesifiktir. Sürtünmeye bağlı olarak kızarıklık ve tüy dökülmeleri görülebilir.

Bir çok deri hastalığında semptom olarak görülen kaşıntıların oluşum nedeni çok çeşitlidir. Ancak kaşıntıya neden olan etkenin dışında, kaşıntıya bağlı olarak gelişebilecek bozukluklarda önem taşıdığından tedavisinde gecikilmemelidir. Örneğin allerji nedeni ile şekillenen bir kaşıntı durumunda asıl nedeni tanımlamak ve nedene yönelik bir tedavi uygulamak güçtür. Ancak bu kaşıntıya bağlı olarak dermatit, yangı, yaralanma ve tüy dökülmesi gibi birçok bozukluk oluşabilir. Bu sebeple bölgesel etkilerin kaldırılmasını amaçlamak genellikle daha doğru sonuç verir.

Virüs salya ve dışkı ile bulaşmış eşyalar ve dikkatsiz insanlar ile çevreye dağılır. Virüs doğada oldukça dayanıklıdır. Bu yüzden bulaşmalar oldukça yaygındır.

Hastalık ülkemizde oldukça yaygın olmakla birlikte son bir kaç yıldır kanlı ishale yakalanan köpek sayısında ciddi bir azalma olmuştur. Bunda düzenli aşılamanın büyük etkisi vardır.

Kedilerde virüsü alabilirler ancak klinik belirti göstermezler.

Virüs vücuda ağız ve burun yoluyla girer. 4-6 gün kadar hiç bir belirti göstermeden vücutta çoğalmaya devam eder. Bunun sonunda kemik iliği, ince bağırsak epitelleri gibi hücrelerin hızla bölündüğü dokulara dağılarak çoğalmaya devam eder. Enfeksiyonun seyri ve şiddeti hastanın yaşına ve ırkına göre degişiklik gösterir.

Hastalık; şiddetli kusma, kanlı ve mukuslu ishale neden olarak bir kaç gün içinde ölüme neden olabilir.

Yoğun kusmalarla başlar, yaklaşık 24 saat sonra ishal başlar. İshal çok pis kokulu, önceleri sarı daha sonra kanlı ve su gibi akışkandır. Depresyon ve hızlı kilo kaybı, su ve kilo kaybı çok hızlı olursa 48 saat içinde ölüm olabilir. Eğer kalp etkilenirse konjesyona bağlı kalp yetmezliği oluşarak hastanın ölümüne neden olabilir.

Hastalıklı yavruların hemen izole edilmesi gerekir. Dokundukları eşyalar çok iyi dezenfekte edilmeli ve dışkıları temizlenmelidir.

Aşılama çok düzenli olarak yapılmalı ve her yıl tekrar edilmeli.

Aşılama yapıldıktan sonra kısa bir sürede olsa virüsün ince bağırsaklarda çoğalarak dışkıyla dışarı atıldığı unutulmamalıdır.

Bu nedenle toplu halde bulunan yavruların tümünün aynı anda aşılanması gereklidir.

Septik şoka girmiş ve kanamalı ishalli hastalarda kalp yetmezliği de devreye girmişse iyileşme şanşları çok yüksek değildir. Hastanın çok düzenli ve iyi bir şekilde sıvı ve antibiyotik tedavisine tabi tutulması gerekir. Hastanın ırkının ve yaşınında hastalığın seyrinde çok önemli olduğu unutulmamalıdır.

Latince Adı: Thorichthys meeki
Habitatı ve Anavatanı: Meksika, Guatemela
Beslenme Biçimi: Etçil
Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl
Davranış Biçimi: Barışçıl
Yüzme Seviyesi: Orta ve Dip
Sıcaklık: 24 ile 25 °C
Su Sertliği: Orta sertlikte
En Az Akvaryum Hacmi: 150 lt
En Fazla Büyüdüğü Boy: 15 cm (santim)
pH: 7.0
Cinsiyet Ayrımı: Dişiler erkeklere göre daha küçük ve renksiz görünürler.

Muhabbet kuşunun aksırması, burnunda ve gözlerinde akıntının başlaması, nezlenin en bariz belirtisidir. Bu durum giderek kuşun burun deliklerinin tıkanmasına, solunum güçlüğü çekmesine neden olur. Eğer önlem kısa zamanda alınmazsa hastalık kafeste veya salmada bulunan
kuşlarada kolayca yayılarak daha büyük boyutları ulaşır.

Nedenleri : Üşütmeyle büyük bir bağlantısı olmakla birlikte mikrobik bir hastalıktır. Soğuk algınlığını nedenleyen etkenler nezle yol açabileceği gibi, nezle bir kuşun kafes içinde bulunmasıyla, onun göz, burun veya ağız akıntısındanda diğer kuşlara geçmesi olasıdır.

Önlenmesi : İlk önlem olarak kuş diğerlerinden ayrılarak daha sıcak bir yere, tercihen bir hasta kafesine alınmalıdır. Gözlerdeki çapaklar ve burundaki akıntı asitborikli suyla silinmelidir. Kuş eğer soluk almakta zorluk çekiyorsa bir tüy parçası tuzlu suya batırılarak burun deliklerine sokulmalı ve
tıkanıklık giderilmelidir. Hastalık geçinceye kadar soğuk algınlığında vitamince zengin besinlerle kuş güçlendirilmelidir. Hastalık tümüyle geçtikten sonra, hasta kuşun bulunduğu kafes ve tüm kafes gereçleri sodalı sıcak sularla yıkanarak kurutulmalıdır.

Bakteriyel nedenler: Mide barsaktaki mikroorganizmaların (E.coli, salmonella, yersinia…) ishale nasıl neden oldukları tam olarak açıklanamamıştır. Ancak dışkı ve ağız yoluyla bulaşmaları ve gıdaları kontamine etmeleri söz konusudur. Özellikle çiğ etlerle beslenen hayvanlarda bu risk artmaktadır (Özelikle salmonella spp). *
Viral nedenler: Kedi ve köpeklerde görülen gençlik hastalığı etkeni olan viruslar, kanlı ishal etkeni olan viruslar gibi birçok viral etkenler ishalin ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Düzenli koruyucu aşılamanın önemi burada bir kez daha karşımıza çıkmaktadır. *
Paraziter nedenler: Hemen her yaştaki hayvanlarda görülürse de gençler daha duyarlıdırlar. En şiddetli belirtilere kancalı kurt olarak adlandırılan parazit neden olur. Diğer mide barsak parazitlerini(ascaridler,coccidiozlar,giardia…) de göz ardı etmemekte fayda vardır.
Toksik nedenler: Yangı giderici ilaçlar, antibiyotiker, kemoterapötikler, antelmentikler, ağır metaller ve insektisitler de ishale neden olabilmektedir.
Beslenme hataları: Aşırı beslenme, karbonhidratça zengin gıdaların verilmesi, ani mama değişiklikleri, yüksek oranda süt ve sütlü gıdalar, yağlı, bozuk ve soğuk gıdaların verilmesi de bir başka grup ishal nedenleridir.
Ekstra diğer nedenler: Candida gibi bazı mikotik etkenler, yabancı cisimler, tıkanmalar, böbrek yetmezliği, pankreas bozuklukları ve başlı başına ishalle seyreden hastalıkları saymak mümkündür.